Een hele week lang heb ik mij druk gemaakt over welke outfit ik aan zou trekken naar de Lidl Fashion Show in Amsterdam. Rekening houdend met mijn onzekerheden, mijn heupartrose (helaas voor mij geen pumps) en mijn eventueel gespannen boobies (nog steeds borstvoeding gevend en er op uit zonder kolf, want die paste niet in mijn gematchte tas 😉 ) is een hele weektaak, in mijn hoofd dan. Maar waarom maakte ik mij zo druk?

Blijkbaar heb ik een beeld in mijn hoofd van de Amsterdam Fashion Week waarin ik niet aan de richtlijnen voldoe?!

Eindelijk plof ik met een diepe zucht op de bank. Heerlijk. Weekend! Ik pak mijn kopje thee en zie dat ik een appje heb ontvangen. “Zou je het leuk vinden om voor Aukjeswereld op 9 September 2018 naar de Lidl Fashion Show te gaan in Amsterdam?”

…omdat ik niet kan tippen aan deze fashionistas?

Wat gaaf om als gastblogger er op uit gestuurd te worden en al helemaal naar AFW! Dan realiseer ik mij ook dat dit niet zo mijn wereld is. Tenminste, dat denk ik. Alhoewel ik dol op mode- en make-up- trends ben, zie ik in mijn gedachten vooral uiterlijk vertoon en geen ‘echte’ personen. Of zijn het mijn onzekerheden omdat ik niet kan tippen aan deze fashionistas? Of Fashionetiquette? Of is dit te Amerikaans?

AFW

Daar ga ik… en zette de eerste stap in de Amsterdam-Fashion-Week-Wereld. Ik kijk om mij heen. De tent is eenvoudig maar stijlvol aangekleed met een leuk detail; een bar vol cherrytomaatjes. Ik ontving een heerlijke cocktail, waardoor ik mij een stuk meer op mijn gemak voelde. De vibe was goed en iedereen zag er tiptop uit! Van casual, hip, naar sjiek en over de top.

De Amsterdam Fashion Week is natuurlijk ook dé place to be.

Ik paste er prima tussen was mijn conclusie. Maar nog steeds voelde ik mij niet dé fashionista die ik in mijn hoofd had gecreëerd. Misschien ben ik niet de enige. Misschien is iedereen wel bezig om die perfecte fashionista te zijn en voelen zij allemaal diezelfde druk net als ik… De Amsterdam Fashion Week is natuurlijk ook dé place to be. Waarvoor al die vrouwen (wellicht ook mannen, maar aangezien ik een vrouw ben…) aan het perfecte plaatje moeten voldoen. Aan deze gedachten merk ik dat de media mij volledig in zijn greep  heeft.

Wordt er eigenlijk iets verwacht?

Ineens bouwde de spanning in de AFW-tent op. Iedereen begon om zich heen te kijken of hij/zij een bekende zag. Totdat de deuren open gingen. Zoals bij elk event waar mensen mogen wachten voor een deur en deze open gaat, stormden ook hier de wachtende casual-, hippe-, sjieke-, en over de top genodigden ongeduldig de zaal binnen. Grappig, dat dit overal in elke situatie hetzelfde gedrag oplevert.

Ik liep naar binnen en keek mijn ogen uit. Dáár ging het gebeuren. Dé catwalk. Aan de voorkant speciaal een afgebakende ruimte voor de pers. Ik plaats mijn billen op een geweldig paar exclusieve Lidlsokken die voor elke bezoeker klaar lagen en zeg vervolgens gedag tegen de man (met gezin?) die naast mij komt zitten.

Is dit de fashionetiquette?!

Mijn oog valt op vloggende mensen die aan het shinen waren en bekende Nederlanders die liever wat minder herkenbaar binnen zaten, te zien aan hun zonnebrillen. Maar ook rappers, designers en onbekenden zoals ik, waren er helemaal klaar voor.

Zolukkie_jelske_Amsterdam_Fashion_week_2

 

 

 

 

 

 

 

 

De man die ik bij het neerzetten van mijn billen vriendelijk gedag zei, grabbelt in een grote tas voor hem. Hij haalt een grote reep chocolade eruit en breekt een stukje af. Waarschijnlijk bestemt voor zijn dochter en vrouw (die het blijkbaar nu toch echt nodig vond om haar zonnebril af te zetten). Is dit de fashionetiquette?! Daar kan ik wel aan wennen!

Twee werelden

Een opvallend contrast van vaders die chocolade uitdelen en (jonge) meiden die lijken ‘ontdekt’ te willen worden, tot bekende BNN’ers die na afloop, van de maar 20min durende show, niet wetende hoe snel ze weg moeten gaan. Eerst bezeten door een ideaalbeeld, daarna bezeten door de media?

Een beetje verbaasd over de korte duur van de Lidl Fashion Show (check de hele show hier), loop ik over het museumplein en besluit het Stedelijk Museum in te duiken. Het eerste werk waar ik naar kijk is van Martha Rosler. Aandachtig ga ik op in het schilderij en voel langzaam een rust terugkeren in mijn lijf. Dit is mijn wereld. Ik lees de informatie over het werk. “Met de serie ‘Body beautiful or beauty knows no pain’ richt Martha Rosler zich vol ironie op maatschappelijke verwachtingen over vrouwen.” Typisch.

Wat een eeuwige strijd met wie je wilt zijn, verwachtingen van anderen, en wie je in werkelijkheid bent. Zonde!

 

Liefs, 
Jelske

Zolukkie_jelske_mandala

 

 

Ook leuk:
Babymassage, intense momenten met je kindje.

Author

Write A Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.