Naar de basisschool, hoe spannend is dat? Na elke week een krijsende dochter achter te hebben gelaten bij de opvang, liep de spanning behoorlijk op naarmate de datum van de wen-dag op school naderde. Althans mijn spanning!

Haar spanning was minimaal aangezien we er alleen over spraken wanneer dit noodzakelijk was. Geen: ”Oeh… nog maar 4 weken en dan mag je naar grote school”. Of: ”Nog maar 6 nachtjes slapen en dan ben je een grote dame die naar de basisschool mag”. We probeerden het rustig te integreren in haar leven zonder poespas.

Hoe abrupt ze dichtklapt wanneer de spanning te hoog oploopt…

Aangezien ze al maanden van te voren wist wanneer ze voor het eerst naar de basisschool zou gaan, waarschijnlijk had dat vooral te maken met haar verjaardag ;), vonden wij het niet nodig om dit extra aandacht te geven. Vaak is de druk de grootste spanningsopbouwer naar onze ervaring.

Hoe vol zelfvertrouwen ons meisje vaak is in een vertrouwde, bekende en dus voor haar veilige omgeving. Hoe abrupt ze dichtklapt wanneer de spanning te hoog oploopt, door het onbekende of te veel prikkelingen. Daarom geen toeters en bellen over hoe geweldig het is dat ze naar de basisschool gaat. (Ieder kind gaat met het 4e jaar, dus waarom een extra feestje er van maken? Dat zal eerder de gedachten bij haar opwekken… is dat niet leuk dan? )

…is dat wel stoer? Of speelt dat nog niet bij kleuters?

Om haar zelfvertrouwen te geven zonder haar allerliefste vertrouwende knuffel (want is dat wel stoer? Of speelt dat nog niet bij kleuters? Als beginnende luizenmoeder of schoolpleinmoeder of hoe je het ook wilt noemen, heb ik geen idee wat wél of niet kan) mee naar school te nemen, wilde we haar toch kracht geven om haar mentaal te sterken wanneer ze ons mist of het even moeilijk vindt.

 

Portie  kracht en liefde

Zo maakte ik 3 powerarmbandjes! Heel simpel met touwtjes en kralen, wetende dat roze en glitters het altijd goed bij haar doen. Op de kraal tekende ik onze initialen. Ons meisje kreeg de P(apa) & M(ama). En wij die van haar en de andere ouder. Een grote portie kracht en liefde erbij en klaar!

De grote dag was aangebroken en tot onze verbazing was ze al aangekleed en liep ze trots de trap af. Ze schuift aan tafel, eet haar ontbijt en samen maken we haar tas klaar. We willen de tafel afruimen en ze ziet een klein cadeautje liggen. (dit bijzondere armbandje werd natuurlijk wel een avond van te voren zorgvuldig ingepakt om het nog meer effect mee te geven).

We herhalen onze superhelden-act, maar nu met echte superhelden bewegingen erbij.

Ze kijkt verbaasd en wij pakken alle drie tegelijkertijd het pakje uit. Een superblij snoetje en terwijl wij het powerarmbandje alle drie om doen, roepen papa en ik als een echte superheld:”powerrrrr!” Aangestoken door ons enthousiasme doet ze met ons mee. We herhalen onze superhelden-act, maar nu met echte superhelden bewegingen erbij. Met een korte uitleg over de toverkrachten; één blik op de bijzonder magische kraal is voldoende om de ander te laten voelen dat je aan hem/haar denkt! Zo ontvang je liefde en kracht terug! Glunderende oogjes keken onze kant op, ze springt van haar stoel, trekt haar jas aan en staat klaar om te gaan.

 

De basisschool

Ze loopt vol verwondering door de gangen, kijkend naar haar nieuwe wereld; een parallel lopende samenleving van kleuters. Een plekje voor haar jas, haar tas. Ze draait zich om, geklemd tussen 8 andere kleuters en wordt vervolgens net niet omver geduwd door haar babybroertje in mijn buik, om haar eerste stappen de klas in te zetten.

Een allervriendelijkste stem zegt: “Goedemorgen, leuk dat je bij ons in de klas komt!” Na een kort welkomstgesprekje één-op-één met de juf krijgt ze een plekje in de kring aangewezen. We hadden nog wat tijd over voor een kort verhaaltje en toen werden de ouders, door middel van een vrolijk liedje, vriendelijk verzocht om de klas te verlaten.

…op dat moment hielden wij ons hart vast voor wat er de komende secondes zou gaan gebeuren…

 

Toverkracht

Onze dame wist wat de bedoeling was, op dat moment hielden wij ons hart vast voor wat er de komende secondes zou gaan gebeuren… Wij geven haar de dikste knuffel en ze geeft aan dat ze het spannend vindt. Wij beamen haar gevoel en halen onze armbanden tevoorschijn. We kijken elkaar aan, klikken de magische parels tegen elkaar en zeggen: “Powerrr! Wij kunnen dit.”

Ze recht haar rug en is er klaar voor.

Liefs,
Jelske

 

Lees ook: Mijn kind luistert niet! Hoe ‘niet’ een grote rol speelt

Author

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.