Category

Ouders

Category

Een te kort tongriempje?

Eindelijk zie ik je ieniemienie snoetje, je oogjes gaan open en richten zich op het geluid van mijn liefkozende woordjes. Na onze lange reis van 42 weken kunnen we elkaar eindelijk horen, voelen, bekijken, besnuffelen en gaan beleven.

Prachtig zoals de natuur werkt. Zoals je naakt en glibberig op mijn buik ligt, bijna hulpeloos. Daarentegen heb je een doel. Heel langzaam wurm (van kruipen is absoluut geen sprake) jij je richting jouw foodfactory.

Opvoeden = vóórleven

Jeuk en nog meer jeuk krijg ik van het woord ‘opvoeding’. Mijn voorkeur gaat uit naar vóórleven!
Wat betekent opvoeding? Kennis, vaardigheden, normen en waarden aan andere overbrengen? Je hoort regelmatig van die verschrikkelijke, in mijn ogen, nietszeggende uitspraken: “Dat hoort bij je opvoeding”, “Dat meisje is niet opgevoed!”, “Zo hoort het niet!”  Waarom willen wij als ouder alles zo graag bepalen voor onze kinderen?

Zo Lukkie – op zoek naar mijn geluk

Op zoek naar geluk. Dit thema komt elke dag voorbij in het leven. Op Social Media, reclames, in tijdschriften, overal om je heen. Iedereen lijkt op zoek naar dit geluk. Zo ook ik.

Vroeger, als 10 jarige (en jonger), was ik dolgelukkig, zorgeloos, ik lachte het prachtige leven tegemoet. Naarmate ik ouder werd leerde ik helaas ook de moeilijke kanten van het leven en kon ik op de vraag: “Ben je gelukkig?”, helaas niet meer volmondig “JA” schreeuwen. Zoals bij de meeste mensen was mijn antwoord gewijzigd in: “Ik ben ‘eigenlijk’ nog steeds ‘best wel’ gelukkig”.

“…en kon ik op de vraag: “Ben je gelukkig?”, helaas niet meer volmondig “JA” schreeuwen.”