Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn 2e zwangerschap aankondigde. Door de rumoerige laatste maanden van 2017 heb ik helaas een paar blogmomenten laten liggen over de andere dilemma’s van mijn leven. Omdat er toch regelmatig nieuwsgierige vragen kwamen over hoe ik het nu aan Marc heb verteld… heb ik besloten deze alsnog te plaatsen. Heb je deel 1 gemist, check dan eerst: Jippie! Zwanger van een 2e kindje

Geheimpje verspreiden

Na mijn gezellige en bubbelvrije avond werd ik vrolijk en gespannen wakker! Vandaag ga ik het geheimpje van mij en de baby in mijn buik delen met papa J Spannend!

“HOE zal ik het Marc vertellen?”

Na een drukke periode is vandaag een date-met-mijn-man-dag aangebroken en gaan we de hele dag leuke dingen doen me. We beginnen met mijn verjaardagscadeau te verzilveren en vertrekken naar de Harry Potter Expo ( jaaa, ik ben enorm fan J ) Is dit het juiste moment om mijn geheim te delen?

Aangezien ik al 2 dagen weet dat ik zwanger ben, is mijn dilemma ontstaan HOE zal ik het Marc vertellen? Koop ik een slabber, sokjes een muts? Hmm, daar heb ik geen tijd meer voor. En om dit samen te doen met ons kletsgrage meisje is niet handig… Ok, iets kopen valt af.

Wat is typerend voor Marc en mij? Een kaartje, klinkt afgezaagd, maar wij zijn dol op geschreven kaarten. Deze sturen we nog steeds (na bijna 10 jaar) naar elkaar toe of verstoppen deze zo af en toe eens in elkaars tas, jas, auto, bed-kant en ga zo maar door. Toen ik 27 werd heb ik zelfs 27 verschillende kaarten gekregen per post J Zo lief! Maar dat is alweer TE lang geleden, haha. En wat ook niet onbelangrijk is; een kaart is niet meteen verdacht als hij deze krijgt, waardoor het verrassingseffect nog groter is. Ok, het wordt een kaart.

Het juiste moment

Volgend dilemma… wanneer ga ik dit dan geven? Nog voordat we vertrekken? Nee dat is niet handig, dan brengen we ons meisje naar de oppas en daarna rijden we meteen door naar Utrecht. Onderweg is niet veilig 😉 Vlak voor de expo als we binnen zijn? Dan zijn we alleen bezig met het nieuws en niet meer met de expo… Nee dat is ook niet handig. Misschien moet ik het op zijn vrije beloop laten en voel ik wel wanneer het juiste moment daar is. Duimpjes op elkaar…

“Ik was de hele tijd bezig met wanneer zal ik het vertellen.”

Wat fijn om even samen weg te zijn. Heerlijke filosofische snelweggesprekken, grapjes en ontspannen momenten. Naja, dit laatste is alleen bij Marc van toepassing. Ik was de hele tijd bezig met wanneer zal ik het vertellen. Misschien had ik deze test toch samen met Marc moeten doen net zoals de 1e keer…

We kwamen aan bij de Harry Potter Expo en tijdens het wachten in de rij besloot ik om het niet hier te vertellen. Ik wilde vandaag ook een momentje in het hier en nu zijn, als Jelske en Marc. Wanneer ik het nu zou vertellen ben je toch weer met de toekomst als papa en mama van een nieuwe spruit bezig.

We beleefde alle boeken en films van Harry weer opnieuw en  vol bewondering liepen we door het prachtige sprookjesachtige decor. Onze creatieve mind werd geprikkeld en we fantaseerden samen verder over de mogelijkheden wanneer je alles tot je beschikking had. Heerlijk, samen niet werk-gerelateerd wegdromen!

Tot ik uit deze droom werd weggerukt door een hongerig en misselijkgevoel in mijn buik. Oh ja, ik ben zwanger! En dat zou ik vandaag vertellen aan Marc! Gaat mijn buik mij nu vertellen dat dit al DE misselijkheid is? Ik ben 4 weken zwanger, dat zou erg vroeg zijn. En dan zijn 9 maanden nóg langer, aangezien de vorige zwangerschapsmisselijkheid rond de 8 weken ontstond en tot de laatste maand heeft voortgeduurd. Duimpjes op elkaar dat deze misselijkheid niet ook deze 2e  zwangerschap overschaduwd!

“… dus ik besloot om het aller aller aller romantische plekje van Den Bosch te kiezen aangezien ik niet langer kon wachten.”

Al etend, kletsend, dromend, fantaserend en lachend rijden we naar Den Bosch. Daar zouden we gaan shoppen en de avond zouden we afsluiten met een theaterproductie van een vriend van ons. Het was inmiddels al 14:00u en mijn ik-vertel-mijn-geheimpje-moment werd steeds korter. Zal ik het zo meteen bij de lunch vertellen? Geen goed idee, want om elkaar voor het blok te zetten in het openbaar is niet ons ding, dus ik besloot om het aller aller aller romantische plekje van Den Bosch te kiezen aangezien ik niet langer kon wachten. Dit romantische plekje was… trommelgeroffel… de… parkeergarage!

Romantischer kan niet

Marc parkeerde de auto en kijkt me aan en zegt: ”Zullen we?” Dus ik pak de envelop en zeg: “Liefste, ik vind het fijn om jouw vrouw te zijn en geniet elke keer opnieuw als we samen zijn. Samen is leuker!” (Deze laatste zin, stond ook op de kaart) En geef de envelop.

“Hij is stil, muisstil.”

Marc pakt de kaart eruit en wordt wat verlegen… hij zegt ook iets in de trant van: “Samen met jullie (doelend op ons meisje en ik) is alles leuker en fijner.” De kaart wordt zorgvuldig bestudeerd  en hij draait vervolgens de kaart om … en ziet de zwangerschapstest. Die blik was echt onbeschrijfelijk!!!! Verbaasd, geschrokken, gelukkig, het juiste woord voor dit gezicht bestaat volgens mij niet…

Hij is stil, muisstil. Hij kijkt me aan en begint intens gelukkig te lachen en te stralen. Waterige oogjes ontstaan en hij knuffelt me, kijkt me opnieuw aan met een blik; echt waar?! En na een minuut of 10 hebben we de eerste volledige en begrijpelijke zinnen pas naar elkaar uit kunnen spreken.

De rest van de dag hebben we nog intenser samen beleefd. Nu is het complot uitgebreid van mama en de baby naar; Papa, mama en de baby!

Hoe heb jij de papa van jouw kind verteld dat je zwanger was?

 

Liefs Jelske

Author

Write A Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.