Toen ik 12 jaar geleden startte met de dansschool deed ik dit vanuit een gevoel. Het gevoel dat ik mijn hart moest volgen. Ik had vlak daarvoor een auto-ongeluk doorstaan en realiseerde mij dat het leven zomaar in eens voorbij kon zijn. Elke dag probeerde ik te bedenken wat ik met mijn toekomst wilde doen en waar ik nu ook echt gelukkig van werd. Iedere keer opnieuw voelde ik me happy, zorgeloos en vol zelfvertrouwen als ik danste.

Waarom zou ik het risico niet nemen zelfstandig te worden en een dansschool te starten? Zitten er eigenlijk wel risico’s aan? Van een baan ben je ook niet zeker, ook niet na een studie die je hebt gedaan. Het leven is onzeker, dus waarom niet de kansen benutten die er op je pad komen?

Dit werd mijn visie van het leven. Ook nu weer vertrouw ik er op dat er nieuwe deuren open gaan, puur omdat ik er in geloof. Tijdens en na mijn revalidatie moest ik opnieuw onderzoeken waar mijn interesses lagen buiten sport. In ieder geval mijn kunst, deze interesse is ook naast dansen gebleven. (www.jelskesmolders.nl) Maar wat mij vooral verwonderde was de ontwikkeling van mijn dochtertje. Wat kan zo’n wezentje al veel, alleen maar door te observeren leer je je kind echt goed kennen.

Dit was elke keer weer een cadeautje als ik dansers uit hun schulp zag kruipen en zichzelf (nog meer) gingen waarderen.

Ook de ontwikkeling die de dansers al doormaakte van 5+ tot volwassenen vond ik altijd al leuk, interessant en ik begreep hun dilemma’s uit hun leven enorm goed.

Mijn uitdaging en interesse lag naast choreo’s aanleren vooral in het coachen van de kinderen in zelfvertrouwen door middel van hun talenten. Dit was elke keer weer een cadeautje als ik dansers uit hun schulp zag kruipen en zichzelf (nog meer) gingen waarderen.

Het idee om iets in deze richting te gaan doen in de toekomst maakte mij enorm enthousiast. Dit is te vergelijken met mijn enthousiasme en liefde voor dansen. Zeker met het idee dat ik nog steeds talenten kan stimuleren, maar nu op een ander vlak.

Blog

Mijn dagelijkse dilemma’s uit mijn leven als moeder, dochter, vriendin, echtgenote, zus , oftewel mijzelf, en omdat ik regelmatig in discussie raak met mijn omgeving, omdat ik soms wat eigenzinnig over opvoeden denk, zorgde voor een nieuwe weg. Het leek mij interessant om die dilemma’s, discussies en bevindingen te gaan delen met de wereld via een blog. Zo kan ik voor mezelf onderzoeken of meerdere mensen hier tegen aan lopen,of op dezelfde manier denken en opvoeden/voorleven. Dit wil ik combineren met mijn nieuwe toekomst als ecologische pedagoog. Zo kan ik na een aantal jaren ook terug lezen of ik mijn eigenwijze visie bij zal stellen of juist nog meer achter zal gaan staan.

Als ecologische pedagoog wil ik intermediair zijn tussen diverse instellingen (denk vooral aan onderwijs en opvang) in samenwerking met ouders voor de (on)bewuste behoefte van een kind. Er is maar één studie in Nederland Ecologische Pedagogiek. Een studie voor 4 jaar. Deze studie is een pilot van het ministerie om aan te tonen dat het onderwijs op dit moment inderdaad aangepast moet worden, ook op HBO en Universiteiten. Dit sluit volledig aan op  mijn visie.

Mijn uiteindelijke doel is dat er meer nadruk op de talenten van kinderen wordt gelegd zodat er meer vertrouwen ontstaat waardoor ze ook het vertrouwen krijgen in hun minder aanwezige talenten.

In september start ik met deze studie vanwege de kleine in mijn buik. Graag zou ik nog een paar dagen werken in deze sector om uiteindelijk al mijn onderzoeken te kunnen doen. Mocht iemand suggesties hebben, hoor ik het heel graag. Zo hoop ik nog meer kennis op te doen voor mijzelf en natuurlijk de organisatie.

Talenten benutten

Mijn uiteindelijke doel is dat er meer nadruk op de talenten van kinderen wordt gelegd zodat er meer vertrouwen ontstaat waardoor ze ook het vertrouwen krijgen in hun minder aanwezige talenten. En het prestatiegerichte leren in de samenleving terug te brengen naar een goede balans. Deze bewustwording en toepassing wil ik bij ouders en instellingen toevoegen in samenwerking met elkaar. Zodat de verschillende omgevingen van de kinderen nog meer samen gaan werken!

Wil je deze nieuwe droom volgen kan dat via WWW.ZOLUKKIE.NL en via mijn Facebookpagina www.facebook.com/jelske.camps.1 maar ook via www.jelske.com (deze wordt vanaf 29 december doorgelinkt naar www.zolukkie.nl)  Natuurlijk vind ik het ontzettend leuk als je mij blijft volgen en een reactie achterlaat.

Ik wens iedereen een geweldige tijd met EDA – The art of moving en nogmaals dank jullie wel voor de bijzondere jaren waarin ik veel geleerd en vooral veel genoten heb!

Alvast een prachtig nieuw jaar gewenst!

Liefs Jelske

 

 

 

Author

Write A Comment