Category

Voorleven = opvoeden

Category

Mijn kind luistert niet! Hoe ‘niet’ een grote rol speelt

Herken je óók de moeilijk te onderdrukken gevoelens wanneer er ergens een bordje staat ‘niet aanraken’, en je het juist zo ongelofelijk graag WEL wil aanraken? Of een bordje dat je de dieren ‘niet’ mag voeren, je toch het allerliefste een stukje van je heerlijke boterham met ze wil delen?

Het woordje ‘niet’ geeft een gevoel van ‘wel’. Heeft dit dan misschien ook te maken waarom onze kinderen moeilijk of zelfs niet luisteren?

Ontdekken… Een deja vu uit mijn creatieve kindertijd.

We zijn net klaar met avondeten en onze dame is alweer druk bezig aan haar knutseltafel. Marc en ik kletsen over de gebeurtenissen van de dag. Het wordt steeds ietsje stiller aan mijn rechterkant (daar staat deze creatieve knutseltafel) en onze aandacht is getrokken. We kletsen door maar kijken aandachtig wat ons meisje aan het ontdekken is. Ze is inmiddels onder haar creatieve tafelblad gekropen en kijkt af en toe naar ons, alsof we haar niet mogen betrappen op iets. (Ooit komt er een tijd dat ze beseft dat ze onder de tafel en achter haar stoeltje nog steeds in ons zicht is…)

Hebben kinderen recht op begrip?

Begrip tonen en begrepen voelen, wat is dat een geweldig fijn gevoel! Of het nu na een emotionele inzinking is of na onenigheid op je werk. Begrip ontvangen is een cadeautje. Maar ook begrip tonen zorgt voor een ontzettend fijn gevoel. Helaas is deze eigenschap niet bij iedereen vanzelfsprekend, daarom noem ik het elke keer weer een cadeautje, want wat kan ik gefrustreerd raken als het begrip ver te zoeken is in een bepaalde situatie. Herken je dit ook?

Opvoeden = vóórleven

Jeuk en nog meer jeuk krijg ik van het woord ‘opvoeding’. Mijn voorkeur gaat uit naar vóórleven!
Wat betekent opvoeding? Kennis, vaardigheden, normen en waarden aan andere overbrengen? Je hoort regelmatig van die verschrikkelijke, in mijn ogen, nietszeggende uitspraken: “Dat hoort bij je opvoeding”, “Dat meisje is niet opgevoed!”, “Zo hoort het niet!”  Waarom willen wij als ouder alles zo graag bepalen voor onze kinderen?