Category

Mama maakt mee

Category

De darkside van thee!

Steevast elke ochtend staat mijn heerlijke dampende kopje thee te wachten op mijn slaperige ik. Voordat ik mijn eerste net iets te hete slok neem, heb ik al een volledige ochtend routine erop zitten. Iedereen zit aan tafel, klaar voor het ontbijt om vervolgens onze wegen te laten splitsen naar school en werk.

Hoe simpel kan fantasie zijn…

Nog moe van het schoolreisje gister, dwaalt ons meisje een beetje rond in huis. ‘Vragen wat ze wil doen’ heb ik in deze staat van vermoeidheid opgegeven. Ik kijk naar haar. Op de bank. Op de grond. Liggen. Zitten. Liggen. Terug op de bank. In een stoel. Op de grond. Onder de tafel. Terug op de bank. Plotseling gaat het dwalen over in onderzoeken…

Borstvoeding – Lipbandje en tongriempje klieven ja of nee?

Oorverdovend gekrijs, terwijl ik mijn pasgeboren zoontje vasthoud. Alleen zijn handjes. Zijn hoofdje zit geklemd tussen de handen van een assistente. Een andere assistente houdt zijn lipje omhoog, om zijn lipbandje vrij te houden. De parodontoloog  heeft een ieniemienie laserapparaatje voor een ieniemienie jongetje.

“Het voelt alsof hij zich verbrand en duurt gemiddeld maar 30 sec”. Máár dertig seconden, weet je hoelang deze dertig seconden duren als je navelstreng nog maar net doorgeknipt is en je bewust jouw kindje pijn laat lijden?! Wanneer weet je of je de juiste beslissing maakt…

Ontdekken… Een deja vu uit mijn creatieve kindertijd.

We zijn net klaar met avondeten en onze dame is alweer druk bezig aan haar knutseltafel. Marc en ik kletsen over de gebeurtenissen van de dag. Het wordt steeds ietsje stiller aan mijn rechterkant (daar staat deze creatieve knutseltafel) en onze aandacht is getrokken. We kletsen door maar kijken aandachtig wat ons meisje aan het ontdekken is. Ze is inmiddels onder haar creatieve tafelblad gekropen en kijkt af en toe naar ons, alsof we haar niet mogen betrappen op iets. (Ooit komt er een tijd dat ze beseft dat ze onder de tafel en achter haar stoeltje nog steeds in ons zicht is…)

Dood en rouw in een kinderleven… deel 2

Vervolg op ‘Dood en rouw in een kinderleven…’. Ik stap in mijn auto en wil mijn auto starten… in mijn ooghoek zie ik iets op mijn dashboard liggen. Aangezien ik een spinnenradar heb die 24/7 aanstaat. Stonden ook nu al mijn antennes op scherp toen ik een onbekende vlek op een bekende plaats zag zitten. In de vluchtmodus keek ik nogmaals en herkende de contouren gelijk. De contouren van een vlinder. En nog wel mijn eigen auto-vlinder, die sinds onze bruiloft op mijn binnenspiegel geplakt zit. Hoe is deze hier terecht gekomen, want als de plak niet meer zou plakken zou deze niet met een bochtje naar links en omhoog hebben kunnen vallen… althans niet in deze wereld. Dank u wel lieve Omie en papa!